ورود

پایی که جا ماند

نویسنده: سید ناصر حسینی ‎پور

نمای نزدیک:تاریخ‏ نگاری رویدادهای برجسته هر دوره و راه یافتن به مرکز ثقل آنها مستلزم بررسی و سنجش رویدادها و بیان ویژگی‏ ها، انگیزه ‏ها و نتیجه‏ های آنهاست که چنین کاری هرگز از تاریخ‏ نویسی خشک رسمی برنمی‏ آید و حقّ مطلب ناگفته می‏ماند. از این جهت هم هست که تاریخ‏ نگاری وقایع انقلاب اسلامی و دفاع مقدس وارد راه‏ های جدیدی شده است که رویکرد منحصربه فرد و جدید آنها به کلی در گذشته بی‏ سابقه است و از قضا آمار بالای فروش آنها هم از رضایت و اقبال مخاطبان از چنین آثاری حکایت می‏‏کند. کتاب «پایی که جا ماند» که یادداشت‌های روزانه‌ سید ناصر حسینی‌پور در اردوگاه‌ها و زندان‌های مخفی عراق است یکی از شاخص ‏ترین آثاری است که شرح روزهای سخت اسارت در دست صدامیان و بعثیان عراقی را با متدی نوآیین و اثرگذار در عهده دارد. مولف این کتاب را از روی ۲۳ برگه‏ای ‌ یادداشت‌برداری کرده است که آنها را در دوران اسارت مخفیانه روی کاغذهای سیگار نوشته بوده، در عصای خود پنهان کرده تا به‌دست زندانبان‌ها نیفتد و بالاخره توانسته آنها را با خود به ایران بیاورد. حسینی ‏پور مورخی است که در عین حال هنرمند هم هست. او در این اثر نوعی گزارشی داستانی از تاریخ اسارت به دست می‏دهد که تنها به وصف ظاهر اشتغال ندارد بلکه موشکافی‏ های روانی و بررسی انگیزه‏ های درونی و دریافت ریشه‌های هر رویداد را مطمح نظر قرار داده و مخاطب را با کنه حوادث آشنا می‏کند. خوانندگان با مطالعه این کتاب در سیری درونی به صمیم سرشت و وجدان راوی راه می‏یابند و از راه همدلی و الهام درونی درمی‏یابند که چه اندیشه و تصوری بر نویسنده در دوران اسارت چیره بوده است.

ناشر سوره مهر

شمارگان 2500

شابک 7224175600978

تعداد صفحات 776

نوبت چاپ هفتاد و یکم

سال چاپ اول

قطع کتاب وزیری

کتاب های دیگر نویسنده

  نمای میانی: سیدناصر حسینی‌پور اهل روستای ده‌بزرگ در استان کهگیلویه و بویراحمد است. او در شهریورماه 1365 در چهارده‌‌ سالگی به جبهه رفت. برادرش، سیدهدایت‌الله، جانشین واحد اطلاعات و عملیات تیپ 48 فتح بود که در کردستان به شهادت رسید. سیدناصر طیّ 800 روز اسارت تحت شدیدترین شکنجه‏های گروهبان عراقی ولید فرحان قرار گرفت و کتابش را هم به او که بدترین شکنجه‏ها را به سید روا داشت تقدیم کرد. نمای دور:حضرت آیت‏الله خامنه‏ای (رهبر معظم انقلاب): تاکنون هیچ کتابی نخوانده و هیچ سخنی نشنیده‌ام که صحنه‌های اسارت مردان ما در چنگال نامردمان بعثی عراق را، آن چنان که در این کتاب است به تصویر کشیده باشد. حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین ابوترابی‌فرد: سطر سطر این کتاب امید بی‌نهایت به رحمت خدای متعال و قدرت او را به نمایش می‌گذارد. محسن پرویز: «پایی که جا ماند» مکمّل دو کتاب «دا» و «نورالدین، پسر ایران» است. سید ناصر حسینی‌پور (نویسنده‌ کتاب): من با این دیده‌بانی در اردوگاه‌های عراق سعی کردم دیده‌بان صادقی برای حوادث و اتفاقات اطرافم باشم و اگر افسر عراقی یک لبخند به من زد، آن را هم فراموش نکرده‌ام و در کتابم آورده‌ام. رضا مهدوی (مدیر سابق مرکز موسیقی حوزه‏هنری): «پایی که جا ماند» یک اثر فوق‌العاده شاخص در بین کتاب‌های موجود‌ دفاع مقدس است. از کتاب:نمی‌دانم کدام یک از جاسوس‌ها و افراد خودفروخته، قضیه کاریکاتور را به گوش نگهبان‌ها رسانده بود. عراقی‌ها سراغ مسعود آمدند، کیسه انفرادی‌اش را تفتیش کردند و کاریکاتور را لابلای پتویش پیدا کردند، سعد از مترجم خواست بدون کم و زیاد جملاتی را که زیر کاریکاتور نوشته شده، برایش ترجمه کند. فاضل هم با ترس و لرز، جملات پایین کاریکاتور را ترجمه کرد. عراقی‌ها برافروخته شدند، سعد که خیلی خشمگین و عصبانی بود، با کابل و لگد به جان مسعود افتاد.

نویسنده

سید ناصر حسینی ‎پور

سیدناصر حسینی‌پور: سید ناصر حسینی‌پور اهل روستای ده‌بزرگ از توابع شهرستان باشت استان کهگیلویه و بویراحمد و اصالتاً از سادات بحرینی است. جد هفتم پدری‌اش حضرت آیت‌الله سیدعبدالله بلادی بحرینی است. حاکم بحرین او را از بحرین تبعید کرد؛ آیت‌الله به بهبهان آمد و آنجا به تبلیغ دین پرداخت. او رزمنده داوطلب در جنگ ایران و عراق بود که از سن ۱۴سالگی، در شهریورماه 1365 به جبهه رفت. حسینی‌پور تخریب‎چی، دیدبان اطلاعات تیپ 48 فتح بود. او اسیر شماره ۲۰۰۹۷ اردوگاه شانزده تکریت بود. هم اکنون کارمند میز ادبیات مقاومت بخش جنگ نرم دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی است. برادرش، سیدهدایت‌الله حسینی که جانشین واحد اطلاعات و عملیات تیپ 48 فتح بود، در کردستان به شهادت رسید. بچه‌های اطلاعات به خاطر علاقه‌ای که به برادر شهیدش داشتند او را به واحد اطلاعات منتقل کردند و او در واحد اطلاعات دیده‌بان بود. سید ناصر در حالی به عنوان راهنمای گردان 18 شهدا، برای پشتیبانی از رزمندگان گردان قاسم ‌بن الحسن(ع) راهی جزیزة مجنون شده بود؛ در این عملیات از ناحیه پا زخمی و سپس به اسارت نیروهای بعثی درآمده بود. کتاب های نویسنده: پایی که جا ماند

نظرات
برای این مطلب نظری ثبت نشده است.
کتاب های مرتبط
در کمین گل سرخ

محسن مومنی

نورالدین پسر ایران

موسی غیور - معصومه سپهری

بابانظر

سید حسین بیضایی، مصطفی رحیمی

فرنگیس

مهناز فتاحی

گلستان یازدهم

بهناز ضرابی زاده

دختر شینا

بهناز ضرابی زاده

یکی از این روزها به بلوغ رسیدم

مهدی عقابی

کوچه نقاش ها

راحله صبوری

ضربت متقابل

دلیل (روایت حماسه شهید چیت سازیان)

حمید حسام