در مراسم رونمایی کتاب«پری خانه ما»؛سرهنگی: ما علیه فراموشی مینویسیم
![](https://sooremehr.ir/wp-content/uploads/2024/05/IMG_20240510_125633.jpg)
22 اردیبهشت 1403
کتاب «پری خانه ما» در روز دوم برگزاری سی و پنجمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران با حضور بهناز ضرابیزاده نویسنده اثر، استاد مرتضی سرهنگی مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت و پژوهشگر ادبیات پایداری، علیاکبر شیروانی مدیرعامل انتشارات سورهمهر، جمعی از اهالی ادب و دوستداران کتاب و کتابخوانی در غرفه مجمع ناشران انقلاب اسلامی رونمایی شد.
مرتضی سرهنگی در رابطه با آثار خانم ضرابی مثل «دخترشینا»، «گلستان یازدهم»، «ساجی» و «پری خانه ما»گفت: آثار ضرابیزاده روان، شفاف و بدون مبالغه و اغراق است؛ وقتی آثار ایشان را مطالعه میکنیم، متوجه واقعی و بدون تصرف بودن روایت میشویم. مسئلهای که اینروزها خیلی به کار ما ضربه زده همین اغراق و مبالغه در بعضی آثار ادبیات پایداری است.
بهناز ضرابیزاده( نویسنده اثر) ضمن عرض خیرمقدم و تشکر بابت حضور اساتید و دوستداران ادب در رونمایی کتاب «پری خانه ما» در رابطه با چگونگی ورود به حوزه ادبیات پایداری و تفاوت کتاب «پریخانه ما» با سایر آثارش گفت: دوران نوجوانی من مصادف با دوران جنگ بود؛ ما شاهد به شهادت رسیدن جوانان شهرمان بودیم. هروز اخبار شهادت در شهر (همدان) میپیچید. خبری رسید که خانوادهای به نام بهادربیگی چهارمین فرزندشان به شهادت رسیده است. برای من سوال بزرگی بود که خانواده شهدا چطور داغ شهادت چند فرزند را متحمل میشوند؟ زندگی این خانواده در نوجوانی برای من خیلی رازآلود بود. در شهر پیچیده بود که مادر شهید برای فرزندانش گریه نمیکند و این برای من قابل باور نبود، دوست داشتم او را ببینم ولی موفق نشدم. بعد خیلی افسوس خوردم چون ایشان فوت شدند، این دغدغه همیشه در ذهن من ماند.
ضرابیزاده افزود: وقتی پیشنهاد نگارش کتاب به من شد، استقبال کردم چون از قبل این دغدغه ذهنی را داشتم و به نوعی دنبال پاسخ برای سوالم بودم. شرح مفصل این ماجرا در مقدمه کتاب آمده است.
ضرابیزاده در رابطه تفاوت کتاب
« پری خانه ما» باآثار قبلی (دخترشینا_گلستان یازدهم_ساجی) گفت:کتاب «پری خانه ما» خاطرات مادر شهدایی است که چند فرزندشان به شهادت رسیده است. آثار قبلی روایت همسران شهدا بود اما در این کتاب تلاش کردم که همه اعضای خانواده از شهدا روایت کنند. هرچند خودم مایل بودم که مثل باقی کتابها زنها روایتگر داستان باشند اما در این کتاب سعی بر این بود که تمام اعضای خانواده روایت کنند و به نوعی تکمیلکننده خاطرات دیگر باشند. چون وقتی با اعضای خانواده شهیدان سرابی صحبت کردم، پسر خانواده آقا محسن که جانباز ۷۰ درصد بود اتفاق جالبی را روایت کردند و من به یقین رسیدم که باید تمام اعضای خانواده روایتگر باشند.
مرتضی سرهنگی در رابطه با روایت زنان از جنگ گفت: طی جنگهای دفاعی هیچکس جوان، کودک یا پیر نیست؛ همه با هم سرباز میشویم، نه فقط در ایران بلکه در تمام دنیا وقتی جنگ دفاعی اتفاق میافتد همه سرباز میشوند. مقاومت مردان در جنگ وابسته به استقامت و مدیریت زنان در خانواده است. برای مثال خانم خلبان لشکری زمانی که همسرش اسیر شد ۱۹ ساله بود و یک فرزند ۴ماهه داشت. وقتی شهید لشکری از اسارت برگشت فرزندشان سال اول دانشگاه بود، این زندگی را مادر مدیریت کرد. مدیریت جنگ دفاعی در هر نقطهای از دنیا وابسته به زنان است.
سرهنگی تصریح کرد: کتاب «پری خانه ما»یکی از کتابهایی است که من مشابهاش را ندیدم. کتابی لطیف و باورپذیر در حوزه ادبیات پایداری ( خانواده شهدا و شهدا) است، بدون هیچ اغراق و مبالغهای. مبالغه در ادبیات جنگ خیلی به ما آسیب زده است. علاوه بر حقیقی بودن نوع روایت ایشان، نثر ایشان هم خیلی روان، ساده و شفاف است به همین خاطر پیام کلام ایشان به درستی انتقال داده میشود. نسل جوان باید به عنوان یک الگو از کتابها و نوع نگارش خانم ضرابیزاده استفاده کنند؛ ساده بنویسند ولی نه سطحی، این دو با هم متفاوتند.
مرتضی سرهنگی در رابطه با ادبیات جنگ و ورود جوانان به این عرصه بدون تجربه عینی جنگ اضافه کرد: ادبیات جنگ ادبیات تجربی است. برای همین نوشتن در این حوزه کمی مشکل است. اما اگر روایت درست توضیح داده شود مشکلی نیست، مثل کتاب «ساجی» ضرابیزاده که با وجود حادثههای فراوانی به درستی واقعه را شرح میدهد و از پس روایت اتفاق برمیآید. نویسنده نویسنده است هرجا که باشد مینویسد؛ «ما علیه فراموشی مینویسیم.»
در ادامه ضرابیزاده در رابطه با ادامه دادن نگارش این نوع از روایت و ورود جوانان به این حوزه گفت: سوژههای بکری در این زمینه خیلی زیاد است و من تا زمانی که به تکرار نرسم سعی میکنم بنویسم.من فکر میکنم جنگ محلی بود که عیار زنها مشخص شد و سعی میکنم رنجهای زنان در این مسیر را روایت کنم. به جوانهایی که تازه وارد این عرصه شدند توصیه میکنم که حرمت قلم را حفظ کنند؛ این روزها شاهد این هستیم که بعضی خاطراتی که از همسران شهدا منتشر میشود به دنبال جذب مخاطب است و به همین خاطر دست به اغراق میزنند.به جای این کار سوژههای جدید را کشف کنیم و درباره آنها بنویسیم.
در پایان این مراسم، رونمایی از کتاب « پری خانه ما» انجام شد.
آخرین مطالب
-
سه عنوان جدید در سورهمهر به چاپ رسید
11 شهریور 1403
-
«هَناسَه»؛ داستانی واقعی از مهاجرت خانواده عراقی به ایران
10 شهریور 1403
-
«فرهنگ عبدالقادر مراغی» به چاپ رسید
7 شهریور 1403
-
حضور صدام در چهل و دومین قسمت «دچار»
6 شهریور 1403
-
رمان «دارخلو» منتشر شد
5 شهریور 1403
-
«سفیر نور»؛ پردهبرداری از راز یک ترور
3 شهریور 1403
-
«فصل باران»؛ روایتهایی از دلدادگی به امام حسین (ع)
31 مرداد 1403
-
گزارش تصویری حضور هنرمندان در منزل منیژه آرمین نویسنده کتاب «کافه ماگنولیا»
30 مرداد 1403
-
آرمین در جمع هنرمندان؛ برای معرفی هویت ایرانی از تاریخ مینویسم
30 مرداد 1403
-
«دعوت به کرکوک» منتشر شد؛ داستان «بچههای گمشده در عملیات کرکوک»
29 مرداد 1403
ثبت نظر و نظرات
مطالب مرتبط
-
سه عنوان جدید در سورهمهر به چاپ رسید
11 شهریور 1403
-
«هَناسَه»؛ داستانی واقعی از مهاجرت خانواده عراقی به ایران
10 شهریور 1403
-
«فرهنگ عبدالقادر مراغی» به چاپ رسید
7 شهریور 1403
-
حضور صدام در چهل و دومین قسمت «دچار»
6 شهریور 1403
-
رمان «دارخلو» منتشر شد
5 شهریور 1403
-
«سفیر نور»؛ پردهبرداری از راز یک ترور
3 شهریور 1403
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.